Ontstaan Orpingtonkriel

This Page in Englisch

Auteur: José Kramer

In tegenstelling tot de grote orpington, welke in Engeland in de gelijknamige plaats Orpington ontwikkeld is, is de orpingtonkriel ontwikkeld in Duitsland. Aan het begin van de twintigste eeuw kruiste de Duitse Herr Kuehn hiervoor engelse orpingtons met Cochin en Javakrielen.

Vervolgens is er later nog gebruik gemaakt van Langshankrielen om de eigenschappen van de Langshan te versterken.

Evenals de grote orpington legt de orpingtonkriel veel eieren, gemiddeld zo’n 180-200 eieren á 40 gram per jaar. Een krielhen kan ongeveer vanaf 5 maanden oud gaan leggen, maar afhankelijk van het seizoen en de weersomstandigheden kan dit eerder of later zijn. De hennen wegen rond de 1000 gram en de hanen rond de 1200 gram.

De orpington-kriel heeft een mooi klein kopje met kleine (enkele) kam, vriendelijke zwarte bolle oogjes, een mooie goedgevulde verenpracht, een diepe borstlijn en een korte rug die vrijwel direct overloopt in de staart. Door dit mooie uiterlijk is de orpingtonkriel niet alleen een goede legkip, maar ook zeker een kip die tot het sierras behoort.

Verder zijn ze over het algemeen erg vriendelijk van aard en behoorlijk mak (met geduld en aandacht zéér tam te krijgen). De orpingtonkriel heeft een rustig karakter, en blijft in de buurt van het hok. Over het algemeen zijn orpingtonkriel-hanen ook vrij rustig, maar uitzonderingen bevestigen de regel! Woont u in een stedelijke omgeving, denk er dan goed over na of u wel een haan zult aanschaffen, of een paar hennen zonder haan.